'k Heb het altijd al gezegd: 't is met de mensen gelijk met de paarden.

Als je een paard - met een klein beetje karakter - bij de teugel grabbelt en je begint eraan te sleuren dan heb je heel veel kans dat het zich schrap zet en geen vin wil bewegen. 'k Heb zo een slimme merrie (Mira) geweten die dan haar hals zodanig strekte dat haar hoofdstel netjes over haar hoofd gleed en daar stond je dan met de teugel-zonder-paard.

Bij mensen (klanten) is 't net zo: als je denkt een systeem gevonden te hebben om ze te dwingen dan wringen ze op alle manieren tegen, tenzij ze natuurlijk een reden menen te hebben om dat niet te doen.

Als je daarentegen naast het paard gaat staan, je neemt het zachtjes bij de teugel, klopt het eens vriendelijk op de hals en zegt: "Kom, vriend, we gaan stappen", dan gaan jullie samen op weg.

En is dat dan niet een beetje "coaching"?
Overigens is een "coach" in de eerste plaats een koets en daarin kan je gewoon "mee", nietwaar?

Twan Vereecken